نباید قدرت خارجی را در امور داخلی دخالت داد

تظاهرات گسترده ضد ایرانی در عراق، 4 سال قبل از انقلاب

۱۳۹۲/۰۹/۲۷ -سایت انقلاب اسلامی: ویکیلیکس مکاتبات وزارت امور خارجه امریکا در زمان کیسینجر - وزیر خارجه امریکا- را منتشر کرده است. برای آگاهی خوانندگان بخشهای جالب این اسناد را درج می کنیم.

این گزارش مربوط به چهار سال پیش از انقلاب است. همانطور که در این گزارش ملاحظه میکنید، عراق از گروههایی که خود را نماینده اقلیتهای ایرانی میدانستند نیز برای پیشبرد سیاستهای خود استفاده میکرد. این سیاست که در زمان شاه صورت گرفته بود، بعد از انقلاب نیز ادامه پیدا کرد و کار به جنگ نیز کشید. مسلما همانطور که از  آغاز جنگ مشخص بود و بعدا نیز به اثبات رسید، صدام حسین کوچکترین احترامی برای اقلیتها قائل نبود. کردها را سرکوب و شیمیایی کرد و بعد هم به کویت "سنی مذهب و عرب" حمله کرد و بعد از آن، با ایران "شیعه" همکاری کرد. این امر که نباید قدرت خارجی را در امور داخلی دخالت داد در جنگ  ایران و عراق بخوبی تجربه شد. اما آیا از این تجربه درس گرفته شد؟ متاسفانه پاسخ مثبت نیست و هنوز گروههایی آلت دست قدرتهای خارجی هستند و در راستای اهداف آنها عمل می کنند. امروز در سوریه متاسفانه شاهد این نوع رفتارها که کشور را به نابودی کشانده اند، هستیم. سوریه اکنون محل برخورد ایران و عربستان و قطر و غرب و روسیه شده است. بیمن اهمیت دادن به اصل استقلال در مبارزه با رژیم استبداد دینی، می توان ایران را از چنین سرنوشتی برحذر داشت.

گزارش 7 فوریه 1975 (بهمن 1353)

مطبوعات فارسی زبان و خارجی زبان 4-6 فوریه از تظاهرات ضد ایرانی در بغداد و شهرهای دیگر عراق گزارش داده اند. پروپاگاندای سخت ضد ایرانی، مشخصات آغاز حمله دیپلوماتیک و سیاسی است تا شکست جنگ کردستان را در اذهان مردم بکاهد و با نشان دادن عراق، بعنوان قهرمانی در برابر امپریالیسم ایرانی، از انزوا عراق در دنیای عرب بکاهد. بنا بر گزارش کنسول امریکا در خرمشهر از رادیو عراق، تظاهرات را سازمانهای حرفه ای و مردمی که از عراق علیه ارتجاع ایران و امپریالیستها حمایت می کنند، و برپا و اداره می کردند. و حضور  معاون رئیس جمهور، صدام حسین، در اجتماعات عمومی و نیز پخش برنامه نیم ساعته تلویزیون نشان از آن داشت که (این برنامه ها) از حمایت دولتی بر خوردار هستند. تظاهرات طوری ترتیب داده شده بود تا مصادف باشد با اجتماع در بغداد- نمایندگان گروه های رادیکال و برانداز که در خلیج فارس عملیات انجام می دهند- از جمله بنا به رادیو بغداد جبهه آزادی بخش اهواز، حزب دمکرات کردستان ایران، جبهه آزادی سیستان و بلوچستان، جبهه آزادی بخش عمان. نمایندگان کویت، بحرین، اردن، مراکش و یمن شرکت داشتند. همچنین ادعا شد که جورج حبش از طرف فلسطینی ها حضور داشته است.

2- گزارشات ایرانی ادعا می کنند که مردم را بدون آنکه علاقه ای داشته باشند با کامیون به تظاهرات آورده و نیز رهبران مذهبی شیعه با تهدید به زندان، مجبور به شرکت در تظاهرات گشتند. گفته می شود این برخوردها مشابه با پروپانگادا عظیم و افراطی که در زمان جنگ علیه دشمن استفاده می شود، است. مقام امنیتی رسمی سطح بالا به افسر سفارت گفته است که امریکا و اسرائیل هم هدف همان پروپاگاندا، در تظاهرات بوده اند.

3- مطبوعات ایرانی که سخنگوی نظرات دولت ایران هستند بر این نظر هستند که این تظاهرات ثابت می کند که عراقیها نمی خواهند که مذاکرات استانبول موفق بشود و زمانی که وزرای خارجه در ترکیه جلسه داشتند، ترتیبات برای همبستگی در این نمایش در جریان بودند. یک مقاله حمله عراقی ها را به سفارت ایران در عراق پیش بینی می کند. سرمقاله های محلی بر پاسخ متعادل تهران انگشت می گذارند و این موضوع را تکرار می کنند که عدم تحرک ایران نشان از ترس و ضعف نیست. میکلس - برای استفاده محدود.

MASSIVE ANTI-IRANIAN DEMONSTRATIONS IN IRAQ
Date: 1975 February 7, 07:17 (Friday)	Canonical ID: 1975TEHRAN01225_b

FARSI AND FOREIGN-LANGUAGE PRESS FEBRUARY 4-6 CARRIED REPORTS OF WIDESPREAD ANTI-IRANIAN DEMONSTRATIONS IN BAGHDAD AND OTHER IRAQI CITIES. VITRIOLIC CHARACTER OF ANTI-IRANIAN PROPAGANDA IS CHARACTERIZED HERE AS QTE SHCOK TREATMENT UNQTE AND BEGINNING OF NEW IRAQI DIPLOMATIC AND POLITICAL OFFENSIVE INTENDED TO TAKE PEOPLES' MINDS OFF FAILURE OF KURDISH WAR AND LESSEN IRAQI ISOLATION IN ARAB WORLD BY PORTRAYING IRAQ AS ARAB CHAMPION AGAINST IRANIAN IMPERIALSIM. ACCORDING TO IRAQI RADIO REPORT HEARD BY AMCONSUL KHORRAMSHAHR, RALLIES WERE SPONSORED BY ORGANIZATION OF PROFESSIONALS AND PEOPLE SUPPORTING IRAQ AGAINST REACTIONISM OF IRAN AND IMPERIALISTS. DEMONSTRATIONS WERE LENT AN AIR OF OFFICIAL SANCTION BY HALF-HOUR TV PROGRAM AND PRESENCE AT PUBLIC MEETINGS OF VICE PRESIDENT SADDAM HUSSEIN. INCIDENTS APPARENTLY WERE TIMED TO COINCIDE WITH GATHERING IN BAGHDAD OF REPRESENTATIVES OF VARIOUS RADICAL AND SUBVERSIVE GROUPS OPERATING IN PERSAIN GULF REGION INCLUDING, ACCORDING TO IRAQI RADIO, AHWAZ LIBERATION FRONT, KURDISH DEMOCRATIC PARTY IN IRAN (SIC), WESTERN BALCUH- ISTAN LIBERATION FRONT, OMAN LIBERATION FRONT, AND NATIONAL LIMITED OFFICIAL USE LIMITED OFFICIAL USE PAGE 02 TEHRAN 01225 071008Z IRANIAN PEACE COMMITTEE. REPRESENTATIVES FROM KUWAIT, BAHRAIN, JORDAN, MOROCCO, AND YEMEN AS WELL AS GEORGE HABASH FROM PALESTINIANS ALSO WERE ALLEGEDLY PRESENT. 2. IRANIAN REPORTS CLAIM UNWILLING POPULACE WAS TRUCKED TO SCENE OF RALLIES BY IRAQI MILITARY AND THAT SHIA RELIGIOUS LEADERS WERE FORCED TO TAKE PART UNDER THREAT OF IMPRISONMENT. INCIDENTS WERE SAID TO BE CHARACTERIZED BY EXTENSIVE AND ABUSIVE PROPAGANDA SIMILAR TO THAT NORMALLY DIRECTED AGAINST AN ENEMY IN WARTIME. HIGH LEVEL IRANIAN SECURITY OFFICIAL HAS INDICATED TO EMBASSY OFFICER THAT US AND ISRAEL WERE ALSO TARGETS OF SIMILAR PROPAGANDA DURING DEMONSTRATIONS. 3. IRANIAN PRESS WHICH REFELCTS OFFICIAL GOI VIEWPOINT REGARDS DEMONSTRATIONS AS PROOF THAT IRAQIS NEVER INTENDED ISTANBUL NEGOTIATIONS TO SUCCEED AND CLAIMS THAT PREPARATIONS FOR RALLIES WERE UNDERWAY WHILE FOREIGN MINISTERS WERE MEETING IN TURKEY. ONE ARTICLE PREDICTS IRAQI ATTACK ON IRANIAN EMBASSY BAGHDAD. LOCAL EDITORIALS STRESS MEASURED NATURE OF TEHRAN'S RESPONSE AND REPEAT THEME THAT IRANIAN INACTION DOES NOT STEM FROM FEAR OR WEAKNESS. MIKLOS LIMITED OFFICIAL USE NNN

علی صدارت : ابهام در لائیسیته و مذهب شیعه

 علی صدارت : ابهام در لائیسیته و مذهب شیعه

سرکوب و خفقان و ستمگری رژیمی که دین را دستمایۀ سرکوب  بر مردم ایران از هر نوع دین و مذهب و عقیده و مرامی نموده ، بعد از سه دهه، بیش از هر زمان در تاریخ ایران، اهمیت لائیسیته را هویدا کرده است.  تمایل به همگرائی‌‌ها در افراد و گروههای مختلف فراوانتر از گذشته به چشم می‌آید. با در نظر گرفتن مطالبی که اخیرا در بعضی سایتها دیده‌ام، باز کردن باب گفتگو را با مقالۀ   "ابهام در لائیسیته و سربازان گمنام امام زمان" (2) آغاز کردم و  در ادامه  " ابهام در لائیسیته و نیاز به شفاف‌گردانی این و سایر مفاهیم مردمسالاری: اعلامیۀ جهانی لائیسیته و به مناسبت یکصدوهشتمین سال‌گرد قانون لائیسیته " (3) را منتشر کردم و اکنون موضوعی را که به تعبیر صاحب این قلم، در امروز و فردای وطن و سرنوشت نسلهای هموطن نقشی بس حیاتی دارد را، در امروز که هشتمین سال‌روز اعلامیۀ جهانی لائیسیته است، با بحث ذیل  ادامه می‌دهم.

علی صدارت : ابهام در لائیسیته و نیاز به شفاف‌گردانی این و سایر مفاهیم مردمسالاری: اعلامیۀ جهانی لائیسیته

علی صدارت : ابهام در لائیسیته و نیاز به شفاف‌گردانی این و سایر مفاهیم مردمسالاری:

اعلامیۀ جهانی لائیسیته و به مناسبت یکصدوهشتمین سال‌گرد قانون لائیسیته.

ماه دسامبر، در محفوظات تاریخی مربوط به لائیسیته اهمیت خاصی دارد و به مناسبت و به پیشواز آن، بحثی را در یکصدوهشتمین سالگرد آن قانون می‌گشایم. در دسامبر 1905 آقای  ژول فری قانون لائیسیته را به مجلس فرانسه  برد. روندی که  در آن روزگاران منجر به این قانون‌گذاری شد، از جمله جدل مابین پوزیتیست‌ها و کلیسا بود که با اعلام آقای فری در مجلس که: "...تکلیف دین را مدرسه معین می‌کند..."  با توجه با فراز و نشیب‌های  که در طول تاریخ این یکصدوهشت سال و در عرض جغرافیای دنیا و به ویژه در منطقه و خصوصا در سه دهۀ اخیر در وطن خود شاهد آن بوده‌ایم،  به نظر صاحب این قلم،  تکلیف دین را خود انسان معین می‌کند.

علی صدارت : دو پرسش! در این تصویر، این ده نفر کیستند؟ این سه نفر کیستند؟ کمیتۀ سه نفری مرگ از زندانیان دو-سه سوأل میکرد و برای مرگ و زندگی آنها تصمیم می‌گرفت. یکی از آن سه (پورمحمدی)، مسئول "دادگستری"در حکومت آقای روحانی گشت!

دو پرسش!

در عکس فوق، این ده نفر کیستند؟

در عکس فوق، این سه نفر کیستند؟

این ده نفر کیستند؟ پا بر روی سکویی سست و  گردن در طنابی سخت و زمخت ولی به رنگ آسمانها و دریاها،.... همه همرنگ.

این سه نفر کیستند؟ دو نفری که آمادۀ خالی کردن زیر پای آن ده نفر و آن یک نفری که دوربین به دست، فاجعۀ ملی کشتارهای دهۀ 60 را در تاریخ ثبت می‌کند. 

آن ده نفر، با هر اندیشه‌ای، به جرم دگراندیشی، با نثار جان خود، بیانگر ژرفای فاجعه، در پهنای تاریخ  و در ژرف جامعه  هستند.  پهنای آسمانها..... ژرفای دریاها..... با همان رنگی که طناب بر گردنشان دارد. همه همرنگ. در ساعاتی بعد از ضبط و شهادت این لحظه،  آن ده نفر به خاوران رفتند. خاورانی که خورشید همیشه در آن طالع می‌ماند و شهادت ابدی خورشید در پاره‌ای دیگر از خاک وطن، که در آنها باختری نیست. آن ده نفر شهیدند، شاهدند. آن ده نفر رفتند و  ماندند!

نقش‏ها در ادامه و اداره جنگ بنا بر «عبور از بحران» رفسنجانی/فرماندهى جنگ بدست رفسنجانی و استفاده از موجهاى انسانى بجاى اسلحه و فن نظامى...

در سالگرد تجاوز عراق به ایران، فرصت را براى معرفى كسانى كه در ادامه جنگ و رهبرى آن به شكست نقش داشته‏اند را، با مراجعه به «عبور از بحران»، يادداشتهاى روزانه هاشمى رفسنجانى در سال 60، معرفى می كنيم. این مطلب در روزنامه انقلاب اسلامی شماره 498 در تاریخ 28 شهریور تا 10 مهر 1379 منتشر شده است. اینک بخش سوم و آخر این مقاله را مطالعه می کنید. یادآوری می شود که در طول 9 ماه جنگ به فرماندهی ابوالحسن بنی صدر، ایران 5000 کشته و 28000 زخمی داشت. براساس آمار منتشره از سوی بنیاد شهید اسلامی، آمار  کشته های هشت سال جنگ ۱۸۸ هزار و ۱۵ نفر است...

علی صدارت: ابهام در لائیسیته و سربازان گمنام امام زمان

مردمسالاری به معنی اعمال حق حاکمیت و ولایت توسط جمهور شهروندان، و تعیین سرنوشت فردی و ملی توسط  خود شهروندان و نه قدرتها، در فرهنگ لغات جامعۀ سیاسی و نیز جامعۀ مدنی بیش از پیش مورد مصرف دارد. با فراوانی رسانه‌های همگانی غیروابسته به قدرت و افزایش راههای مختلف ارتباط افکار عمومی با یکدیگر در عرض جغرافیای  داخل و خارج از مرزهای وطن، آگاهی شهروندان ایرانی به حقوق خود، از پیش، بیش شده است. گفتگوها در فضای عمومی و رسمی و نیز در محیطهای خصوصی و غیررسمی، در باب مفهوم دموکراسی و مردمسالاری و اصول و مفاد آن نیز به شفاف شدن این مباحث و مفاهیم، کمک نموده است. یکی از ارکان ضروری مردمسالاری لائیسیته است. رکنی که نیاز به شفاف‌گرائی و روشنگری  آن، افزون گشته است.

بعد از گذشت بیش از سه دهه از عمر رژیم ولائی و رسوا شدن دروغ دین دولتی و دولت دین، از تعداد کسانی که با باوری از جان و دل از رژیم دفاع می‌کنند پیوسته کمتر و کمتر می‌شود.

علی صدارت: این نوشته را صرفا بر علیه دولت اسرائیل نمی‌نویسم!

علی صدارت: این نوشته را صرفا بر علیه دولت اسرائیل نمی‌نویسم!

در این نوشتار کوتاه، روی سخنم با هموطنانم است. هموطنان مسلمان، هموطنان کلیمی، و هموطنانی که به دینهای دیگر باورمند هستند و نیز به همۀ آنها که به هیچ دینی باور ندارند. روی سخنم با آقایان اوباما و یا نتانیاهو و امثالهم نیست. روی سخنم با سازمان ملل متحد و یا پارلمان اروپا و سایر از دست نیست. خطابم به این و یا آن ابرقدرت نیست. مردم را مخاطب دارم. مردم و افکار عمومی را تواناترین ابرقدرت می‌دانم. این نوشته را صرفا بر علیه دولت اسرائیل نمی‌نویسم، بر  له مردم و افکار عمومی دنیا می‌نویسم، چرا که قدرت را ناتوان و جمع مردم را توانا می‌دانم.

جنایات دولت اسرائیل علیه حقوق بشر به حملۀ وحشیانۀ اخیر این رژیم به غزه منحصر نمیشود. در این مختصر، بنا ندارم که بر علیه دولت اسرائیل به طور مقطعی، واکنش شوم و تا وقتی که جنایت دیگری پوشش رسانه‌ای بگیرد (که اکثرا هم نمیگیرد)، در مقابل جنایات رژیم اسرائیل و صهیونیسم بر علیه بشریت و خصوصا فلسطینیان و نسل‌کشی آنها، ساکت بمانم.

علی صدارت: ضرورتی تاریخی و حیاتی جهت استقرار و استمرار مردمسالاری، تشکیل جبهه‌ای حقوقمدار و لائیک متشکل از هسته‌های مردمسالار-بخش سوم

علی صدارت:  برخی خاصه‌ها و عوامل پیروزی هسته‌های مردمسالارِ تشکیل دهندۀ جبهۀ حقوقمدار- بخش سوم

1-شفاف بودن هدف: 

حاکمیت، متعلق به جمهور مردم، و ولایت از آن جمیع مردم است. ولی باید پیوسته بخود یادآوری کرد که ولایت و حاکمیت مردم، یک برکۀ ایستا نیست، بلکه یک رودخانۀ  پرخروش است.  یک صفت نیست، بلکه  یک فعل است؛ و برای نگهداری از آن، باید پیوسته فعال بود؛ و در صورت انفعال، خلاء مالکیتِ آنرا، نه حقوقمداران، بلکه همیشه قدرتمداران  پر می‌کنند و آنرا با خشونت، در حاکمیت تملک خود، به انحصار در می‌آورند؛ و در صورت  انفعال بیشتر مردم، ولی مطلقه می‌شوند.

بنیان عقیده و تفکر، اگر انواع گفتمانهای قدرت باشد، با مردمسالاری، که همانا حاکمیت جمهور مردم است، ناسازگاری دارد. حاکمیت، از آن جمهور مردم است. ولایت انحصاری، چه مطلقه و چه حتی غیر آن، از هر نوعی که باشد، چه دینی و چه غیر آن، بالاخره، از بن‌بست  استبداد و خفقان و سرکوب، سر درمی‌آورد. بیانهای قدرت، صورتهای متفاوت پیدا می‌کنند ولی در اصل و ریشه، یکی هستند.

در دنیای ماده، قدرت، وجودی ذاتی ندارد و از توازن و روابط قوا، عارض می‌شود.

علی صدارت: ضرورتی تاریخی و حیاتی جهت استقرار و استمرار مردمسالاری، تشکیل جبهه‌ای حقوقمدار و لائیک متشکل از هسته‌های مردمسالار. بخش دوم

علی صدارت: بعضی خاصه‌ها و دلایل بی‌ثمر ماندن تلاشهای افراد و تشکیلات سیاسی و بوجود نیآمدن یک جبهۀ مردمسالار و حقوقمدار- بخش دوم

در عرض چند دهۀ گذشته، تشکیلات سیاسی متفاوتی از پی هم آمده و در پی نااقبالی از مردم، رفته‌اند.  آیا فعالین سیاسی به اندازۀ کافی از این تجربه‌های ناموفق، درس گرفته‌اند که بتوانند روش فعالیت در هسته‌های مردمسالار و حقوقمند را ابتکار کنند؟ آیا از این اشخاص و گروه‌ها، هسته‌هائی توانسته‌اند با فعالتر کردن استعداد رهبری خود، در این موقعیت قرار بگیرند و با مشروعیت گرفتن از مردم و در میان مردم، کشور را به سمت مردمسالاری سوق دهند؟ آیا مردم به اندازۀ کافی از این تجربه‌های ناموفق، درس گرفته‌اند و راه حل اصلی را در مشارکت پیوسته و هرچه بیشتر در تعیین سرنوشت خویش می‌بینند؟

تحلیل و تجزیۀ علل ناکام ماندن مبارزات دیرینۀ مردمسالاری در ایران نیاز به تحقیقات گستردۀ آکادمیک و دانشگاهی در ایرانی آزاد و بدون سانسور و خفقان و سرکوب دارد. این چنین تحقیقاتی، در جهت استقرار و استمرار مردمسالاری نه تنها در ایران و در منطقه، که در دنیا، اثر گذار خواهد بود. 

1- باور به اصالت قدرت.  

باور به اصالت قدرت.  در بن‌مایۀ  تفکر و تعقل بعضی از اشخاص و تشکیلات و گروههای "اپوزیسیون"، تقدس قدرت تا حدی عمیق است که مردم آنها را از قماش گردانندگان رژیم جمهوری اسلامی می‌بینند و به آنها اقبالی ندارند.

علی صدارت: ضرورتی تاریخی و حیاتی جهت استقرار و استمرار مردمسالاری، تشکیل جبهه‌ای حقوقمدار و لائیک متشکل از هسته‌های مردمسالار-بخش اول

 علی صدارت: ضرورتی تاریخی و حیاتی جهت استقرار و استمرار مردمسالاری،

تشکیل جبهه‌ای حقوقمدار و لائیک متشکل از هسته‌های مردمسالار

جنبش، با جرقه‌ای روشن می‌گردد و جوشش با بهانه‌ای به فوران در می‌آید. نباید منتظر شد، باید جرقه را زد، باید بهانۀ فوران را تهیه کرد.

جوانان یک جامعه، که موقع حیات اجتماعی آنها در آینده است، به عنوان نیروی محرکه اصلی در این کارزار، نقش می‌جویند. جوانان برای رسیدن به آن آینده‌ و سرنوشت، بر سر یک نوع دوراهی قرار دارند. یکی راه خودجوشی و جنبش و حیات؛ و دیگری، راه بی تفاوتی و انفعال و ممات. ساختن آن فردا، منوط به درس‌گیری از گذشته، و عمل در زمان حال است.

پرسیده می‌شود که راه حل عملی چیست؟ برای دستیابی به مردمسالاری، در عمل، چه باید کرد و چه وسیله‌هائی را باید بکار برد؟ هر هدفی را، با وسیله‌هائی که برای رسیدن به آن بکار گرفته میشود، میتوان سنجید. نمیتوان با خشونت و زور و تخریب و هژمونی و انحصار‌طلبی، انتظار داشت آسیبهای موجود، از فضای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، و اقتصادی ما رخت بربندد. باید یک اصول حداقلی را ملاک قرار داد که هر فردی، فرا از گروه و حزبی که به آن وابسته است، و هر حزب و گروهی، فرا از ایدئولوژی و باورهایش، به آن اصول و حداقل‌ها، معتقد و وفادار بمانند. از جمله اشکالاتی که  پیوسته، سد راه جلب همکاری‌ها بوده است، اینست که افراد و گروهها، بدون اهمیت دادن به نگرش در اصول و مبانی پیشنهادی و روشها و عمل‌کردها، اکثراً به این نگریسته‌اند که چه کسی و چه گروهی در آن جبهه حاضر است. جلب همکاری‌ها، کمتر بر اساس اصول، و بیشتر بر اساس لشکر‌کشی‌های گروهی بوده است.

علی رغم اینکه از بعد از سال 1357 تا به امروز، بهار عرب و جنبشهای مشابه، در بسیاری کشورهای دنیای امروزه دیده می‌شود، ولی شاید در کمتر این ممالک، سابقه مبارزۀ سیاسی به دیرینگی آن در ایران باشد. ولی در ایران انواع و اقسام احزاب و تشکیلات، از پی هم آمده و بسیاری رفته‌اند و از آنها جز اسمی باقی نمانده است. عوامل متعددی را می‌توان در این آسیب‌شناسی، تفصیل کرد

علی صدارت : نقش من در استقرار و استمرار مردمسالاری-هسته‌های خودجوش حقوقمدار

علی  صدارت : نقش من در استقرار و استمرار مردمسالاری
هسته‌های خودجوش حقوقمدار

در آخرین هفته‌های سال 2010،  بعد از تظاهرات خیابانی که جرقه‌اش خودسوزی یک جوان تونسی بود، دنیا با حیرت و هیجان،  شاهد فرار بن‌علی، "رئیس جمهور" تونس به عربستان سعودی بود. بیش از سه دهه پیش از این، دنیا با حیرت و هیجان، شاهد سرنگونی نظام سلطنتی در ایران بود. خیزش خودجوش مجدد مردم آزادۀ ایران در اعتراض به تقلب بزرگ 22 خرداد 1388، هر روزه، ابعاد گسترده‌تری گرفتند. با عدم شفافیت در خواسته‌ها و شعارهای افرادی که توسط بعضی رسانه‌ها به عنوان "رهبران جنبش سبز" قلمداد شدند، مبارزات مردمی، اشکال دیگری گرفتند. هر روزی که گذشت انگیزۀ اصلی این  "رهبران جنبش سبز" در نگاهداری و حفظِ  نظام، عیانتر شد. فرمانِ ولایت مطلقه که "حفظ نظام از اوجب واجبات است"  را این  "رهبران" در عمل بیمه کرده و به اجرا در آوردند. مشابهِ موضعگیریها و شعارها و اعلامیه‌ها و بیانیه‌ها و مصاحبه‌ها....... و مقاله‌های متعددی که از "رهبران جنبش سبز" دیدیم که همه را به "عدم عبور از خطوط قرمز....."  و یا  "اجرای بدون تنازل قانون اساسی....." دعوت کنند را، در چند هفته‌ای که منجر به فرار بن‌علی از تونس شد، از جانب اپوزیسون در آن کشور، مشاهده نکردیم.

در این بیش از سی سال گذشته، شاهد فرصت‌سوزیهای بسیاری بوده‌ایم. 

علی صدارت : ضرورت تشکیل جبهه و خواص آن

علی صدارت : ضرورت تشکیل جبهه و خواص آن

تحولات سیاسی در ایران سیری سریع پیدا کرده است. بخصوص از خرداد 1388 بدین سو، پرده ها دریده شده اند، بدان معنی که چهرهء واقعی نظام توسط "هر ایرانی یک خبرنگار" نه تنها به افکار عمومی ایران بلکه به افکار بدنهء نیروهای نظامی و انتظامی و از آن فراتر به افکار عمومی دنیا واضح، شناسانده شده است. افکار عمومی ایرانیان خود را باز یافت، در بدنهء نیروهای انتظامی و نظامی تردیدها و استعفاها... و اعتراضها و دستگیریها... مشاهده شد و افکار عمومی دنیا حساب ایران و ایرانی را از احمدی نژادها و خامنه ای ها... از سوئی و از رفسنجانی ها و ... از سوی دیگر مجزا نمود. از طرفی دیگر اعتماد به نفس توده ها، به یمن شرکت کاملا خودجوش و همگانی، بازیافته شد و بار دیگر ایرانی در پهنهء گیتی، نمونهء آزادی و آزادی خواهی و آزادگی گردید. "ایرانیزاسیون" از نیویورک در امریکا تا پادووا در ایتالیا سرمشق و رویه و تحسین شد.
شعارهای شعورمند در روز قدس، حکومت کودتا و ولی مطلقهء فقیه و دولت حامیش را مطرود، و بدیل مطلوب ِمردم را نمایان نمود. شفافیت وجدان جمعی به افکار عمومی ایران و جهان، مشخصات بدیل بایسته را اعلام نمود:
جنبش خودجوش، رفراندمی منفی بود به آرای اصلاح طلبان ِ خواستار "فشار از پائین و چانه زنی از بالا" و همه پرسی مثبتی بود به بدیلی خارج از نظام ولایت مطلقهء فقیه. ولایت جمهور مردم شرط اول ورود به میدان مبارزه گردید.