۱۴۰۴ اسفند ۷, پنجشنبه

 علی صدارت در مصاحبه با آقای حسین جوادزاده از رادیوعصرجدید: بررسی و تحلیل اخبار اخیر دنیا در رابطه با ایران

تاریخ تولید و انتشار: ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ | 13-02-2026 جمعه

مطلب را به شکل صوتی، در👇همین‌جا👇بشنوید:

[audio mp3="https://alisedarat.com/wp-content/uploads/images/post/2026/02/صدارت-بررسی-و-تحلیل-اخبار-دنیا-در-رابطه-با-ایران-.mp3"][/audio]

از تولیدات گروه سایت (سایت علی صدارت: رسانه‌های ملیِ همگانی به مثابه شاخه چهارم دولت)

https://alisedarat.com/2026/02/13/15243/

قطره‌ای از اقیانوس‌های تلاش‌ها برای برپایی، و پویایی، و پیشبرد مردمسالاری

linktr.ee/sedarat

❊❊❊

خلاصه‌ای مختصر، فرازهایی از محتوی و مطالب مرتبط:

سرنوشت ما در دستان خودمان: فراتر از ترس و انفعال، در این زمان در دوران گذار

ما امروز در شرایط بسیار دشوار و تعیین‌کننده‌ای به سر می‌بریم؛ وضعیتی که نمی‌توان با دروغ گفتن به خود یا «سیلی بهصورت زدن برای سرخ نگه داشتن آن»، از واقعیت‌هایش گریخت. باید مانند بک طبیب حاذق، ریشه‌های درد را جستجو کرد و بهدنبال درمان واقعی بود. واقعیت این است که اضطراب، افسردگی و غمی که امروز جامعه ما را فراگرفته، می‌تواند یا به تخریبو خودتخریبی منجر شود، و یا می‌توانیم آن‌را به انرژی مثبتی برای تغییر وضعیت و سازندگی تبدیل کنیم.

سایهٌ جنگ توسط قدرت‌های دولتی و غیرِدولتی بر سر ملت‌ها سنگینی می‌کند! در این وادی، بازندهٌ بازی قدرت‌های جهانی درتوازن قوا، همیشه ما مردم هستیم. بسیار تاسف‌با است که تعدادی از مردم، به این فاجعه گرایش پیدا کرده‌اند. یقین دارم که درآینده از این موضع خود، مانند مردم عراق و لیبی و افغانسات و سوریه وسخت پشیمان خواهند شد.

حضور ناوهای جنگی و تهدیدهای نظامی در خلیج فارس، چه به قصد حمله واقعی باشد و چه برای فشار در مذاکرات، فضایسنگینی از ناامنی را بر روح و روان ما مردم در زندگی روزمره حاکم کرده است. از سوی دیگر، در عرصه بین‌المللی و درنشست‌هایی مانند کنفرانس امنیتی مونیخ، سخن از پایان «نظم قبلی دنیا» به میان می‌آید. این به معنای آن است که دورانتحمیل کودتاهای دست‌نشانده، مشابه آنچه در سال ۱۳۳۲ یا ۱۳۶۰ رخ داد، به سر آمده است. ولی قدرت‌ها از تامین منافع خوددر هزارها کیلومتر دورتر، در میهن ما، دست برنداشته‌اند. فقط شکل استثمار و استعمار عوض شده است، و آن‌ها پیوستهتلاش دارند آن شکل را به‌روز کنند!

قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای، از ترامپ و شرکا گرفته تا نتانیاهو و شرکا، به دنبال منافع خود هستند. نتانیاهو که حتی مردمما را با تعابیر توهین‌آمیزی چون «عمالقه» خطاب می‌کند، نمی‌تواند خیرخواه ملت ایران باشد. او و امثال او خود را قومبرگزیده، و ما را «حیوان‌های انسان‌نما» می‌داند. تاریخ به ما آموخته است که مداخلات نظامی خارجی، مانند آنچه درافغانستان و عراق و لیبی و سوریه و رخ داد، نه تنها دموکراسی به ارمغان نمی‌آورد، بلکه با جمع کردن و تکیه به نیروهایوطن‌فروشِ وابسته به قدرت‌ها، تنها ویرانی به بار می‌آورد.

قدرت‌ها متاسفانه توانستند با به‌راه انداختن یک جبهه دیگر از جنگ روانی، برای بعضی از ایرانیان، به طور کاذب یک توهمِ«ناجی خارجی» را جا بزنند! حقیقت این است که این توهم کاذب، به غیر از یک تزویر رسانه‌ای نیست که از جمله توسط چندرسانه‌گر محقق، مثلا در نشریه اسرائیلی هاآرتز و در نشریات معتبر دیگر، افشا و منتشر شده است. واقعیت این جنگ روانیباید مورد بررسی قرار بگیرد و وابستگی و تمایل مردم به وابستگان و قدرت‌ها باید مورد نقد قرار بگیرد، تا به کمک همدیگربتوانیم از تکرار این خسران بزرگ پیش‌گیری کنیم. 

یکی از بزرگترین آسیب‌هایی که امروز با آن روبرو هستیم، ترویج روحیه وابستگی و چشم‌دوختن به قدرت‌ها برای تغییر است. برخی با بزرگنمایی چهره‌های وابسته و استفاده از ابزارهایی مانند ربات‌های فضای مجازی، سعی در مصادره اعتراضاتمردمی به نفع خود دارند. در این زمینه، بیشترین تلاش‌ها و کلان‌ترین بودجه‌ها به رژیم اسرائیل تعلق دارد. با این هزینه، آن‌هاتوانستند حرمت وابستگی و طرفداری از وابستگان را نزد برخی بشکنند. وابستگی، شرمی است که باید با آن مقابله کرد. کسانی که با پرچم‌های بیگانه و در کنار رهبران تندرو قرار می‌گیرند، و از آن‌ها کمک گدایی می‌کنند، در واقع به حقِ استقلالِخود، و من و تو، و همهٌ ما ایرانیان، و نیز به حقِ حاکمیت ملی ایران تجاوز می‌کنند.

تجربه سال ۱۴۰۱ نشان داد که چگونه دخالت‌های بی‌جای قدرت‌ها و تلاش برای  رهبرسازی‌های مصنوعی، توانایی‌هایبالقوه مردمی را که حمایت افکار عمومی دنیا را پشت سر داشت، به انحراف کشاند. ما نباید منتظر بمانیم تا مانندداستان‌های کودکانه «شاهزاده‌ای با اسب سفید» بیاید و ما را نجات دهد! این یک خواب و خیال یک جفای به خود و نسل‌هایآینده است که با واقعیت‌های سیاسی همخوانی ندارد.

نباید فقط با نگریستن به نیمهٌ خالیِ لیوان، قدم‌های خود را متزلزل کنیم! اگرچه نیمی از لیوان خالی است و برخی تهدیدهاجدی هستند، اما نباید از نیمه پر آن غافل شد. ما امروز ابزارهایی در اختیار داریم که در دهه‌های گذشته وجود نداشت. انقلابالکترونیک و داده‌ورزی، و رسانه‌های شخصی و شبکه‌بندی‌های اجتماعی که ما را با افکار عمومی دنیا درمی‌آمیزد، درب زندانانفرادی ایرانیان را به سوی جهانیان گشوده است! در جنگی که قدرت‌ها علیه مردم به‌راه انداخته‌اند، فعالیت‌های حقوقی چوناحقاقِ حقِ اطلاع‌یابی و احقاقِ حقِ اطلاع‌رسانی بزرگترین وسیلهٌ دفاعی ما است. رسانه‌های شخصی و شبکه‌های اجتماعیبه ما این توانایی را می‌دهند که اسلحه را در دست سرکوبگران بی‌اثر کنیم و افکار عمومی دنیا را، که بزرگترین ابرقدرت جهاناست، با خود همراه سازیم.

قدرت‌ها به ما تلقین می‌کنند که ما عاجز و ناتوان هستیم، و خود نمی‌توانیم در بهبود وضع موجود، کمترین نقشی داشتهباشیم. جالب است که این تلقین و مغزشویی، هم برای قدرت‌های داخلی، و هم برای قدرت‌های خارجی ضروری است. هر یک بهنوعی باید این احساس احتیاج کاذب به آن‌ها را در عمق استباط ما فرو کنند و در ذهنیت ما نهادینه نمایند، و هر گونه اعتمادبه نفس را از ما سلب کنند.

ما باید اعتماد به نفس فردی، و نیز اعتماد به نفس ملی خود را بازیابیم. هر یک از ما، از پزشک و پرستار و مهندس و دانشجوو گرفته تا سایر شهروند عادی، در حفظ شیرازه جامعه و ایجاد آمادگی مدنی در شرایط بحرانی نقش داریم. به جای ترسیدنو ترساندن، باید به دنبال راهکارهای مستقلانه و مبتکرانه باشیم، هر یک به سهم خود و به نوبه خود!

انفعال، در واقع یک خودکشی تدریجی و دردناک است، که در این زمان بسیار مهلک‌تر از قبل شده است.

سرنوشت ایران را نه در اتاق‌های دربسته واشینگتن و تل‌آویو و لندن، و نه در دور میزهای مذاکره‌ای که تنها با حضور افرادیکه با شعار «حفظ نظام، اوجب واجبات است» در واقع برای حفظ منافع ملی بیگانگان در تلاش هستند، بلکه در اراده ملت ایرانباید جستجو کرد!

اگر ما وارد میدان ساختن سرنوشت خود نشویم، دیگران که چون گرگ‌های درنده جهانی ما را محاصره کرده‌اند، جای خالیِ مارا پر می‌کنند، و در نتیجه این قدرت‌ها هستند که برای ما تصمیم خواهند گرفت، البته تصمیم مطلوب خود را! نجات ما بهدست خود ماست و این مسیر، مستلزم زحمت، آگاهی و نفی هرگونه وابستگی است.

❊❊❊❊❊

دوران گذار چگونه طی می‌شود؟

سند اساسی دوران گذار برای انتقال حاکمیت به ما مردم ایران (به عنوان یک قانونِ اساسی ِموقتِ  لائیک و غیرِایدئولوژیک):

AliSedarat.com/2019/08/17/5108

ویژگی‌های نقشه راه در سه دوران:

۱- دوران فعلی: از همین حالا تا زمان سقوط فیزیکی رژیم، و سپس 

۲- دوران موقت انتقالی: بعد از سقوط فیزیکی رژیم، گردانندگی و تدبیر امور کشور با یک دولت موقتِ انتقالی با قانون اساسی موقت(یعنی همین سند) و انتخابات آزاد برای مجلس موسسان، بحث و تدوین و تصویب قانون اساسی غیرِ موقت، و بعد انتخابات آزاد برای انتخاب نمایندگان مردم در دولت غیرِموقت، قانون اساسی جدید، و بعد

۳- دوران غیرِموقت: منحل شدن دولت موقت بلافاصله بعد از رسمی شدن دولت دائمی طبق قانون اساسی جدید.

قانون اساسی پیشنهادی بر اساس حقوق پنج‌گانه (لائیک، غیر ایدئولوژیک):

alisedarat.com/2019/06/23/4991

این سند متعلق به هیچ شخص و گروه خاصی نیست، و صاحب آن در واقع، همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. در نتیجه، ضمانت اجرایی اصول این سند هم همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. مردم‌سالاری را، فقط خودِ ما مردم می‌توانیم، و فقط خودِ ما مردم باید برقرار کنیم، نه قدرت‌ها!

AliSedarat.com/2025/09/07/14617

قانون اساسی پیشنهادی بر اساس حقوق پنج‌گانه (لائیک، غیر ایدئولوژیک):

alisedarat.com/2019/06/23/4991

این قانون اساسی پیشنهادی متعلق به هیچ شخص و گروه خاصی نیست، و صاحب آن در واقع، همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. در این زمان بازنشر آن، کمکی است برای بررسی و بحث و نقد. ضمانت اجرایی اصول قانون اساسی هم همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. مردم‌سالاری را، فقط خودِ ما مردم می‌توانیم، و فقط خودِ ما مردم باید برقرار کنیم، نه قدرت‌ها!

اطلاع‌یابی و اطلاع‌رسانی، حقی از حقوق بشر است

حقوق‌مدارتر شدن و حقوق‌مدارتر کردن، از پیش‌نیازهای برپایی و پویایی مردمسالاری در هر جامعه‌ای است. برای این کار، یکی از مهمترین راه‌ها، احقاق حق اطلاع‌یابی، و احقاق حق اطلاع‌رسانی است.

برای انجام این مهم، با خودانگیختگی و با احقاق حق استقلال و با احقاق حق آزادی، هر کدام از ما می‌توانیم از استعداد خلاقیت خود بهره بگیریم و در ابتکار راههای مختلف، کوشا شویم.

یک راه آسان برای مشارکت در ساختن سرنوشتی خوب و خوب‌تر در اینجا برای شما فراهم شده است: 

لینک مطلب در رسانه‌ها و شبکه‌بندی‌های اجتماعی، برای: عضو شدن و دنبال کردن(follow) و مشترک شدن، رای‌دادن، ابراز نظر، پسندیدن(like)، پیاده کردن(download)، به دوستان خود ایمیل کردن، و…، و لطفا ابتکار برای سایر روش‌های انتشار و هم‌رسانی:

مطلب را به صورت تصویری در این رسانه‌ها ببینید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

صفحه  فیس‌بوک:

facebook.com/reel/890249916966102 

اینستاگرام:

instagram.com/p/DUtYJaEkv1g

یوتیوب:

youtube.com/live/vdODqZvA1Ac

مطلب را همچنین می‌توانید به شکل صوتی،  در این رسانه‌ها بشنوید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

اسپاتیفای:

creators.spotify.com/pod/profile/sedarat/episodes/--e3fm0qh

کست‌باکس

https://castbox.fm/channel/علی-صدارت-id3317800?country=us

واتساپ

در گروه واتساپ با شناسه «علی صدارت-نظر، خبر، تحلیل» همراه ما شوید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

https://chat.whatsapp.com/IT11IqMZ44v9L62gPRghhu

تلگرام:

t.me/sedaratMD/3512

برخی دیگر رسانه‌ها:

مستودان:

https://mastodon.social/@sedarat

بلوسکای BlueSky:

https://bsky.app/profile/sedarat.bsky.social

❊❊❊❊❊❊

رسانه‌های رادیو عصر جدید، آقای حسین جوادزاده:

facebook.com/radioasrjadid

instagram.com/djavadzadehhossein

t.me/RadioAsrjadid

asrjadid.com

youtube.com/@radioasrjadid2584

www.gnf.nu  بخش فارسی موج 102,1

❊❊❊

سکوت تو، انفعال ما، کم کاری من = خود را شریک جرم تجاوزها به حقوق بشر کردن!

میزان سکوت و تحمل امروز من است که میزان خشونت‌های فردا را پیش‌بینی می‌کند!

به هر میزان که تجاوزها به حقوق را امروز تحمل کنم، به همان میزان، فردا ابعاد کیفی و کمّی خشونت‌ها بیشتر خواهد شد!

-

پیام و دعوت انقلاب را بشنوم:

پشت به قدرت (قدرت‌های داخلی و خارجی، قدرت‌های دولتی و غیردولتی، قدرت‌های غربی و شرقی) و روی به ملت (همکاری برای هرچه فراگیرتر کردن جنبش خودجوش و اتحاد حول محور حقوق)

❊❊❊

قدرت‌ها، برای ادامه سلطه‌سالاری، نیازمند تجاوز به حقوق و اِعمال انواع خشونت‌های سیاسی، و فرهنگی، و اقتصادی، و اجتماعی، و احساسی-روانی، و نیز خشونت‌های فیزیکی و انواع جنگ‌ها هستند. مادرِ همه جنگ‌ها، جنگ روانی  است! نکته مهم این است که جنگ روانی، این مادر همه‌ی جنگ‌ها،  نه فقط تنها جنگی است که ما مردم، به‌راحتی توانایی و دانش و وسایل دفاع پیروزمندانه از خود را دارا هستیم، بلکه حتی این توانایی را دارا هستیم که اصلا از شروع آن همه‌ی جنگ‌ها جلوگیری کنیم، هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود.

❊❊❊

مردمسالاری یک فرهنگ است و هر کدام از همه‌ی ما مردم، باید، باید برای استقرار و استمرار و پیشبرد مردم‌سالاری تلاش کنیم. هر کدام از همه‌ی ما مردم، باید، باید به سهم خود و به نوبه خود، کاری انجام دهیم، هر چقدر هم آن کار در ظاهر به نظر کوچک بیاید.

«مردم» باید یک کاری بکنند! چه باید کرد؟

https://alisedarat.com/1397/08/06/4317/ 

جنگ روانی مادرِ همه‌ی جنگ‌ها است، ولی تنها جنگی است که در آن، هر کدام از همه ما مردم (هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود) توانایی و دانش و وسایل دفاع پیروزمندانه از خود را داریم.

آدرس مطلب در سایت (سایت علی صدارت : رسانه‌های ملیِ همگانی به مثابه شاخه چهارم دولت) را در ذیل آورده‌ایم. 

مطالب صوتی/تصویری/نوشتاری را، می‌توانید مستقیما در این آدرس بیابید.

در این آدرس، می‌توان به بعضی دیگر رسانه‌ها که هم این مطلب و نیز برخی دیگر از مطالب سایت در آن‌ها منتشر می‌شوند، دسترسی داشت.

از این راه شما هم می‌توانید به سهم خود و به نوبه خود، برای احقاق حقِ اطلاع‌یابی و اطلاع‌رسانی، به عنوان یک «کنش‌گر حقوق بشر» فعال شوید. با عضو شدن، و دنبال کردن، و مشترک شدن، و رای‌دادن، و ابراز نظر، و پسندیدن، و پیاده کردن، و به دوستان خود ایمیل کردن، و…، و با ابتکار برای سایر روش‌های هم‌رسانی، نقش‌آفرین گردید:

alisedarat.com/2026/02/13/15243

 راههای تماس و ارتباط با ما:

برای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما، لطفا تصویر ذیل را با موبایل خود اسکن کنید، و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:

https://linktr.ee/sedarat 

[caption id="attachment_14892" align="aligncenter" width="293"]راههای تماس و ارتباط با ما: برای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما، لطفا تصویر فوق را با موبایل خود اسکن کنید، و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید: linktr.ee/sedarat ❊ برای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما، لطفا تصویر فوق را با موبایل خود اسکن کنید، و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
https://linktr.ee/sedarat
❊[/caption]

۱۴۰۴ اسفند ۵, سه‌شنبه

 

صدارت- برخی راهکارهای عملی روان‌کاوی و روان‌درمانی برای مدیریت افزایش تنش و اضطراب و این روزهای سخت

علی صدارت– برخی راهکارهای عملی روان‌کاوی و روان‌درمانی برای مدیریت افزایش تنش و اضطراب و این روزهای سخت

تاریخ تولید و انتشار: ۴ اسفند ۱۴۰۴ | 23-02-2026 دوشنبه

مطلب را به شکل صوتی، در👇همین‌جا👇بشنوید:

پخش‌کننده صوت

❊❊❊

هفته‌نامه گزارش، بررسی، و ارزیابی رویدادها

(دوشنبه‌ها ساعت۲۱ به‌وقت ایران به‌صورت زنده)

از تولیدات گروه سایت (سایت علی صدارت: رسانه‌های ملیِ همگانی به مثابه شاخه چهارم دولت)

alisedarat.com/2026/02/23/15236

قطره‌ای از اقیانوس‌های تلاش‌ها برای برپایی، و پویایی، و پیشبرد مردمسالاری

linktr.ee/sedarat

❊❊❊

خلاصه‌ای مختصر، فرازهایی از محتوی، و مطالب مرتبط:

برخی راهکارهای عملی روان‌کاوی و روان‌درمانی برای مدیریت افزایش تنش و اضطراب و این روزهای سخت

استراتژی نوسازی روانی و تاب‌آوری جمعی در دوران التهاب و اضطراب

اینکه فردی خواستار تجاوز اجنبی به مام وطن و کشتار هموطنان خود بشود، حکایت از درد و زخم‌های عمیقی در روح و روان او دارد. اما وقتی این فرد خود در امنیتخارج از کشور باشد، و این نسخهٌ مرگبار را برای هم‌میهنان خود در داخل ایران بپیچد، عمق فاجعه را نمایان می‌کند. ولی به این هر دو نباید قضاوتمندانه نگریست. ایندرد مشترکی است که «هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود 

با ریشه‌یابی این درد است که می‌توانیم ریشه‌های انفعالی که  ما را به سرنوشت پرخطر امروز کشانده، برسیم و با درمان ریشه‌ایِ آن، قدم بزرگی در راه استقرار و استمرارو پیشبرد مردمسالاری برداریم. این  قدم بزرگ باید هم به صورت فردی، و هم به صورت جمعی و نیز به شکل ملی برداشته شود.

در روزگاری که سایه سنگین ناامنی بر زیست روزمره ما سنگینی می‌کند، درک سازوکارهای ذهنی و اجتماعی برای عبور از این برهه تاریخی الزامی است. ما با وضعیتیروبرو هستیم که فراتر از نوسانات سیاسی، ریشه در زخم‌ها و آسیب‌های عمیق روحی یک ملت دارد.

زیستن در یک جامعه استبدادی، در یک روند آسیب‌گون، فرامنِ جمعیِ سخت‌گیرِ خود را می‌سازد، آسیبی که توجیه‌کنندهٌ انفعال است! آسیبی که مجوز پذیرایی خشونت وتجاوز به حقوق است! آسیبی که استقلال، اعتماد به نفس، اخلاقیات، میهن‌پرستی، بشردوستی، حقوق‌مداری،، و و دموکراسی را در تعریفی کاذب، از خود بیگانهمی‌کند. در وطن ما رژیمی با انواع تجاوزها به حفوق، با ایجاد یک اضطراب مزمن، خود را به وژ‌دان احساسیروانی افراد تحمیل کرده است. در اثر تنش و اضطرابمزمن، گویی بسیاری در مغز خود و در فرامنِ خود، یک مامور وزارت اطلاعات تعبیه می‌کنند. بدین ترتیب انگار که رژیم و گزمه‌هایش، در درون مردم زندگی می‌کند و هراندیشه‌ی آزادی‌خواهانه را به‌شکلِ درونی تنبیه می‌کند: “…ساکت باش تا سالم بمانی…” نتیجه، دوپارگی ذهن است: نهادِ پرشور استقلال‌خواه و آزادی‌طلب با فرامنِمحافظه‌کار و ترس‌زده در جنگ دائمی است. مشاهدهٌ میزان شیوع این استیصال، حکایت از پیروزی نامیمون فرامن آسیب‌گون بر نهاد است.

پیش‌گویی اتخاذِ راهِ حل روانشناختی را نباید در دوگانگی «فرار یا گریز» ناچیز کرد. از منظر موازنه عدمی، راه حل، استقامت در حقوق‌مداری و ایستادگی بر حقوق است.

با این مقدمه و برای نشخیص بالینی این بیماری، می‌توان از جمله به سه نوع دفاع احساسیروانی در مقیاس فردی و اجتماعی، اشاره کرد:

انکار (Denial) خودسانسوری و تخریب و خودتخریبی: بسیاری از مردم به‌جای مواجهه با درد و ریشه‌یابی آن برای چاره‌یابی و درمان، وانمود می‌کنند همه‌چیز «عادی» است به هر کجا که روی، آسمان همین رنگ است… «این سرنوشت برای کشوری و ملتی مثل ما طبیعیه…»

واپس‌روی (Regression) ارتجاع و تخریب و خودتخریبی: جامعه به الگوهای کودکانه بازمی‌گردد، در جستجوی شاهزاده‌ای بر اسب سفیدِ بال‌دار! پدری قدرتمند امامهربان! دیکتاتوری صالح!،… «پهلوی بیاد، همه چیز درست میشه یا «ما که نمی‌تونیم، ترامپ و نتانیاهو بیان بزنن این رژیم رو سرنگون کنن!»…

فرافکنی (Projection) و تخریب و خودتخریبی: این مفهوم به طرق مختلف بسیار شنیده می‌شود که در این جمله خلاصه می‌شود: «همه مقصرند به غیر از ما، به غیر ازمن خشم فردی و جمعی به دشمن بیرونی یا گروه‌های درونی خاص نسبت داده می‌شود.

این روش‌های دفاعی که اکثرا به علت بیگانگی با یگانگی و در روابط قوا، با تخاصم و تقابل، و در خشونت‌های دائمی است، به تروما و ضربات روحیاحساسیروانیفردی و جمعی می‌افزاید. 

پیامدهای روانیِ ضربات و ترومای مزمنِ فردی و جمعی، به اشکال و درجات مختلف بروز می‌کند. تاثیرات آن‌ها نه تنها در اضطراب، دلهره، بی‌خوابی، افسردگی،بی‌اشتهایی یا پرخوری، یا انواع بیماری‌های روانتنی، بلکه در روابط، تربیت فرزندان، واکنش به خبرها و حتی سبک شوخی‌های روزمره نمایان می‌شود. برخی نشانه‌هایبالینی این وضعیت از این قرارند:

عدم اعتماد به نفسِ فردی، و عدم اعتماد به نفسِ جمعی و ملی،

بی‌تفاوتی نسبت به خشونت،

بی‌غمیِ اعضای یک پیکر، نسبت به محنت دیگران،

احساس گناه از همجنس قدرت‌های داخلی شدن،

احساس گناه از همجنس قدرت‌های خارجی شدن،

گناه بازماندگی یا سکوت و انفعال،

بدبینی و بی‌اعتمادی مزمن،

فرسودگی هیجانی،

احساس ناتوانی در برابر شرایط،

وسواس فکری نسبت به مهاجرت یا فرار

جامعه‌ای که این علائم را تجربه می‌کند، در واقع در مرحله‌ی پس‌لرزه‌های روانی پس از تجاوزها به حقوق با کیفیت و کمیت فاجعه‌بار، و احساسِ پیش‌لرزه‌های قبل ازخشونت‌های جدید قرار دارد.

در اینجا لازم است مختصرا به کالبدشکافی میل به دگرگونی‌های ناگهانی و تکانه‌های بیرونی هم پرداخته شود.

بسیاری تعجب می‌کنند که چرا گروهی از افراد در مواجهه با بن‌بست‌های موجود، به سناریوهای پرخطر یا حتی دخالت‌ها و تجاوزها اجنبی ابراز تمایل می‌کنند. ریشه اینپدیده را باید در احساس ناتوانیِ مزمن و حتی گاهی نهادینه‌شده جستجو کرد. وقتی فرد طی سالیان متمادی احساس می‌کند که کوشش‌هایش برای تغییر وضعیت ازمسیرهای معمول به نتیجه نمی‌رسد، ذهن او دچار فرسودگی شده و به دنبال یک «نیروی محرک قدرتمند» می‌گردد تا قفل موجود را بشکند. «مرگ یک بار، و شیون یکبار

در واقع، تحمل بلاتکلیفی فرساینده گاهی از خودِ واقعهٌ ناگوار، دشوارتر به‌نطر می‌رسد. برخی افرادی که تحت فشار شدید و طولانی و مزمنِ معیشتیاقتصادی، وسیاسی، و فرهنگی، و اجتماعی، و احساسیروانی هستند، توانایی دیدن راهِ حل و افق روشن، در آن‌ها ضعیف می‌شود. گروهی از این افراد به نوعی کِرِخی و بی‌حسیعاطفی دچار می‌شوند. در این حالت، برخی از آن‌ها نه از سر بی‌علاقه بودن به زادگاه، بلکه برای پایان دادن به وضعیت معلق و بلاتکلیفیِ کنونی، به استقبال هر تغییریمی‌روند تا شاید تکلیفی نهایی مشخص شود. اما باید دانست که چنین شوک‌هایی اصلا راه حل نیستند و همیشه ابعاد تنش و تخریب و تجاوز به حقوق گسترده‌ترمی‌شوند، و وضعیتِ بد، بدتر و بدتر و باز هم بدتر خواهد شد.

برای صیانت از پایداری روانی در طوفان حوادث، و برای اینکه توازن ذهنی خود و نزدیکانمان را در میانه تلاطم‌ها حفظ کنیم، رعایت چند اصل اساسی ضروری است:

اعتباربخشی به احساسات و هیجانات:

اولین گام، به رسمیت شناختن ترس‌ها و دلهره‌ها و دلواپسی‌هاست. انکار این حالات تنها باعث انباشت فشار درونی می‌شود، در حالی که گفتگو درباره آن‌ها وپذیرش‌شان، گام نخست در مدیریت تروما محسوب می‌شود.

رژیم مصرف رسانه‌ای:

در زمانه بحران، هجوم اطلاعات ضدونقیض باعث ناکارآمدی و یا حتی فلج شدن توانایی بررسی و تحلیل می‌شود. قدرت‌ها برای پایداری بحران‌های خودساخته، انواعضدِاطلاعات و سوءِاطلاعات را به افکار عمومی تزریق می‌کنند، تا ما مردم را در یک احساس اضطراب مزمن زندانی کنند. محدود کردن دریافت اخبار به دفعات اندک درروز و تکیه بر مراجع مستند، ضروری است. ضرورتِ دیگر، دوری از رسانه‌هایی چون من‌وتو و اینترنشنال و خبرنامهٌ گویا و بی‌بی‌سی و است که از تحریک منفی و مخرببیش از حد سیستم عصبی جلوگیری می‌کند. همچنین ضرورتی مهم، توجه به این واقعیت است که تحریم این‌گونه رسانه‌ها، دفاع از خشونت‌های رسانه‌ای و خود یکروشِ روان‌درمانی موثر است.

ثبات در فعالیت‌های معمولی روزانه: 

پایبندی به برنامه‌های عادی زندگی، حتی در ساده‌ترین سطح، به مغز پیام «کنترل» و «امنیت» مخابره می‌کند.

اتصال به شبکه‌های انسانی:

تنهایی و احساس بی‌کس بودن، به‌خصوص در شرایط بحرانی، بیماری‌زا است! پیوندهای عاطفی با دوستان و خویشاوندان، و محبت و مهربانی کردن حتی به غریبه‌ها وناآشنایان نیرومندترین سد دفاعی در برابر فروپاشی روحی است.

تدابیر حمایتی برای گروه‌های حساس (کودکان و سالمندان)

محافظت از جسم و روح و روان کسانی که قدرت دفاعی کمتری دارند، وظیفه‌ای اخلاقی و انسانیِ بنی‌آدم است.

کودکان:

کودکانی که والدین و نزدیکانشان را در ترس و وحشت ببینند، آن اضطراب نه تنها از گفتار، بلکه از سکوت‌ها و حالت چهره و زبان بدن آن‌ها، به عنوان یک حالت طبیعی،  به روح و روان کودکان وارد می‌شود. در عده‌ای، حالتِ مزمنِ ترسیدن و ترساندن، روش زندگی شده است. وقتی که کودکان در ارتباطات روزانه با این عدهٌ مورد اعتماد خودهستند، همان رفتارشناسی را پیشه می‌کنند.

امنیت کودکان در گرو آرامش فیزیولوژیک است. برقراری تماس بدنی (آغوش) و صحبت با لحنی اطمینان‌بخش، ضرب‌آهنگ قلب و روح آن‌ها را تنظیم می‌کند. نباید بهآن‌ها دروغ گفت، اما باید اطلاعات را به شکلی امیدوارانه و ساده منتقل کرد. تبدیل اقدامات ایمنی به فعالیت‌های مشابه بازی و سپردن مسئولیت‌های کوچک (مثلمراقبت از یک عروسک) به آن‌ها حس توانمندی می‌دهد. لطف و بخشش و از خودگذشتگی و مهربانی با دیگران، در درجه اول اثرات روان‌درمانی موثری را در خود انسانباعث می‌شود. کودکان از این قاعده مستثنی نیستند.

برای مدیریت ترس کودکان از صداهای مهیب و شرایط اضطراری، تمرین‌ها و راهکارهای عملی زیر را می‌توان در نظر گرفت:

شبیه‌سازی و تمرین پیش‌دستانه:

پیش از وقوع بحران واقعی، از طریق بازی یا داستان‌سرایی با کودک تمرین کنید که در صورت شنیدن صدای آژیر یا انفجار چه واکنشی نشان دهد. برای مثال، از اوبپرسید: «اگر صدای بلندی آمد، چطور با هم به جای امن می‌رویم؟» و مسیر رسیدن به پناهگاه را با هم مرور کنید.

بازی‌گونه‌سازی شرایط خطر:

در لحظه وقوع صدای بلند یا انفجار، برای اینکه کودک تصور نکند صرفاً در حال فرار است و ترس وحشت کاهش یابد، می‌توان از بازی‌های کودکانه، مانند قایم‌باشک، یابازی سکوت برای انتقال به فضای امن استفاده کرد.

واگذاری نقش‌های مسئولانه:

دادن نقش‌های کوچک و متناسب با سن به کودک، مانند «مسئولیت نگه‌داشتن چراغ‌قوه» یا «مراقب عروسک‌ها بودن»، به او حس کنترل و ارزشمندی می‌دهد و ازشدت استرس ناشی از صداهای محیطی می‌کاهد.

تکنیک‌های آرام‌سازی فیزیکی:

در زمان شنیدن صداهای ترسناک، تماس بدنی و در آغوش گرفتن کودک، بسیار حیاتی است؛ زیرا حس حضور شما و تماس فیزیکی باعث آرامش می‌شود. همچنینصحبت کردن با صدای آرام، شمرده و مطمئن (حتی اگر خودتان مضطرب هستید) مانع از تشدید وحشت کوذک می‌شود.

تخلیه هیجانی پس از حادثه:

پس از فروکش کردن صداها و اتمام بحران، اجازه دهید کودک احساسات خود را بیان کند. گوش دادن به او بدون سرزنش (حتی اگر رفتارهایی مثل چسبندگی شدید و یادوری و پس‌رفت نشان داد) به بازسازی روانی او کمک می‌کند.

به یاد داشته باشیم که در این تمرین‌ها نباید به کودک دروغ گفت، بلکه باید با زبانی ساده و لحنی امیدوارانه واقعیت را توضیح داد تا حس اعتماد او خدشه‌دار نشود.

تقسیم کار برای انجام وظایف اجتماعی:

ایجاد هسته‌ها و گروه‌های کوچک برای رسیدگی به امور مختلف (مثل تهیه غذای مشترک، سرگرم کردن کودکان محله یا نظارت بر امنیت معلولان و سالمندانِ تنها) حستواناییِ جمعی را تقویت می‌کند. 

سالمندان و توان‌خواهان: 

این افراد بیش از هر چیز از تنها گذاشتته شدن و ول شدن و رها شدن توسط دیگران، می‌ترسند. از سوی دیگر احساس سربار و مزاحم بودن، تنش و اضظراب آنها رامضاعف می‌کند.

تهیه یک یادداشت شامل سوابق درمانی و ابزارهای مورد نیازشان و اطمینان دادن به آن‌ها مبنی بر اینکه در هیچ شرایطی تنها نخواهند ماند، یک راه مناسب برای ثباتروانی آن‌هاست. در لحظات اضطراری، جابجایی آن‌ها باید با رامش و طمأنینه، و توضیح گام‌به‌گام مراحل انجام شود تا دچار وحشت مضاعف نشوند.

در ابعاد جمعی، تلاش برای احیای همبستگی محلی، و یافتن راهکارهای مقابله با گسست اجتماعی ضرورت دیگری است.

در زمان وقوع بحران‌های بزرگ، ساختارهای رسمی ممکن است دچار اختلال شوند؛ اینجا اهمیت هسته‌ها و شبکه‌های همیاری محله‌محور آشکار می‌شود.

تشکیل حلقه‌های گفتگو و روایت و شهادت‌دادن و دردِدل کردن:

برگزاری جلسات کوتاه میان همسایگان برای تخلیه بارهای روانی و گفتگو درباره نگرانی‌ها، باعث نزدیکی‌های انسانی و آرامشِ درونی شده، مانع از بروز شایعات و سوءظنمی‌گردد.

روایت صادقانه‌ از خاطرات، به‌ویژه در جمع‌های کوچک حمایتی، ابزاری درمانگر است. از نگاه روان‌تحلیل‌گرانه، بیان رنج، آن را از ناخودآگاه جمعی به سطح آگاهی می‌آوردو امکان معنا دادن به آن را فراهم می‌کند.

گروه‌های هنری یا خاطره‌نویسی، در فضای حقیقی و حضوری وو یا در فضای مجازی می‌توانند نوعی روان‌درمانی فرهنگیاجتماعی باشند.

ارتباطات انسانی و درمان‌گری جمعی در فضاهای امن، چه در فضای مجازی و چه در فضای حقیقی و یا آمیخته‌ای از هر دو، نقشی شبیه به گروه‌های نجات‌یافته از بلایایطبیعی را دارد.

بازآفرینی پیوندهای اجتماعی لازمهٌ امنیت و دموکراسی است. استبداد پیوندها را قطع می‌کند که مردم تنها شوند، تا بشود آنها را منفعل و مهار کرد. درمانِ پویا وحقیقی، در یگانگی در جمع و یگانگی با جمع رخ می‌دهد.

ایجاد گروه‌های گفت‌وگوی آزاد، کتاب‌خوانی جمعی، داوطلبی محلی یا کارگاه‌های همکاری خلاقانه، احساس «باهم بودن» را بازسازی می‌کند. در این رابطه درمان‌گراننقشِ فعالِ یک «تسهیل‌گر مشارکت» را دارند، نه فقط شنونده‌ای منفعل.

ارج نهادن و ترویج اخلاق در بحران:

در شرایط دشوار، پرهیز از قضاوت‌های تند و تهمت‌زنی به کسانی که متفاوت فکر می‌کنند، از فروپاشی بافت اجتماعی جلوگیری می‌کند. ما باید بیاموزیم که با وجودتفاوت‌های فکری، در زمینه‌های حیاتی کنار هم بایستیم.

باید به خاطر داشت که ایستادگی در برابر ناملایمات، یک مبارزه همه‌جانبه است که پیروزی در آن، بدون مراقبت از جان و روان میسر نخواهد بود. ما با تکیه بر یکدیگر وحفظ آگاهی، از این طوفان هم عبور خواهیم کرد. 

بررسی و پذیرش و مدیریت احساسِ شرمِ هم‌جنسِ قدرت‌های داخلی و خارجی شدن:

شرمِ فردی و اجتماعی (احساس بی‌ارزشی یا ناتوانی) یکی از قوی‌ترین سموم روان است. برای درمان، باید این به زبان آوردن این احساس‌ها در گفتگوها مجاز شوند. اینکهفردی از عملکرد رژیم انتقاد کند، ولی در شرایطی خودش همان عملکرد را بروز دهد، بسیار شرم‌آور است، و مدیریت آن برای اجتناب از این اشتباه ضروری است. وگرنهاین شرم، بالاخره به خشونت و تخریب و خودتخریبی می‌انجامد.

برای پیروزی جامعه در رابطه با بحران‌هایی که توسط قدرت‌ها ساخته می‌شوند و مردم را به آن‌ها گرفتار می‌کنند (کشتار مردم در تظاهرات حق‌طلبانه توسط قدرتداخلی، حمله نظامی توسط قدرت خارجی)، باید حسِ طبیعیِ کرامت و منزلت و شأن و عزت و غرور و عِرق ملی در افراد بازسازی شود. شکسته شدن حرمت مطرح کردنتجاوز اجنبی به وطن، به وضوح یک بیماری است که در جریحه‌دار شدن و مخدوش شدن وژدان احساسیروانی ریشه دارد. اخیرا تصویری از دو فرد «چپ» در کنارپهلوی دیدم و متعاقب آن یکی از آن دو فرد، که خانمی بود که خود را «چپِ ضدِ توتالیتر» می‌خواند، مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی داشت که درست مانند مصاحبه‌های اجباریبرخی زندانیان سیاسی شکسته شده در «صدا و سیما» بود! ریشه‌های روانشناختی در هر دو، یکی و آن خدشه و آسیب به وژدان احساسیروانی است. وقتی که چپ،تبدیل به راستِ افراطی می‌شود، ضرورت روان‌کاوی و روان‌درمانی واضح‌تر می‌گردد تا به کمک همدیگر از سرایت این بیماری مسری پیش‌گیری کنیم!

صرف نظر از اینکه ترامپ و نتانیاهو در رابطه به تجاوز مجدد به ایران چه نقشه‌هایی داشته باشند، و صرف نظر از اینکه خامنه‌ای و شرکا برای تجاوزها به حقوق چهنقشه‌هایی در سر می‌پرورانند، مجموعهٌ این کاوش‌ها و درمان‌ها و غنایِ وژدان احساسیروانی است که پیش‌بینی می‌کند که ما برای خود چه سرنوشتی خواهیم ساخت. انتخاب با خودِ ما است!

❊❊❊❊❊

هدف سلطه‌سالاران:

بعد از خُرد و خمیر کردن ایرانیت و خنثی‌سازی آن، تکه‌پاره کردن ایران!

❊❊❊❊❊

جنگ روانی را نتانیاهو و شرکا Hasbara و خامنه‌ای و شرکا جهاد تبیین یا بلاغ مبین خوانده‌اند. عملیات روانی psyops, or psychological operations برایروایت‌سازی و روایت‌پردازی، از مهمترین وظایف اطلاعاتیامنیتی‌ها (psyopcracy) در دنیا است.

با این یادآوری که اگر چه جنگ روانی مادر همهٌ جنگ‌ها است! تاکید می‌گردد که البته این تنها جنگی است که ما مردم در آن، توانایی و دانش و وسایل دفاع پیروزمندانه ازخود را دارا هستیم.

روشِ عملیِ این دفاع پیروزمندانه برای همهُ ما مردم به آسانی میسر است! همهُ ما مردم هریک به سهمِ خود! و به نوبهُ خود!: تلاش برای احقاق حقوق، از جمله احقاقِحقِ آگاهی‌یابی، و احقاقِ حقِ آگاهی‌رسانی، احقاقِ حقِ استقلال! قدرت‌ها، بدون شکست دادنِ ما مردم در جنگ روانی، مطلقا نمی‌توانند انواع جنگ‌های فیزیکی را حتیشروع و بر ما تحمیل کنند! انواع خشونت‌ها و تجاوزها به حقوق را هم همین‌طور!

در رابطه با ایران، تمام تلاش ژنرال‌های جنگِ روانیِ قدرت‌ها علیه ما مردم، نابود کردن هویت ملی ایرانیان است، ابتدا در سطح من، و تو، و افرادی دیگر. سپس وقتیکم‌کم تعداد این افراد (از ما مردم)، به یک حداقل لازمی برسد، آن وقت است که سلطه‌سالاران قادر خواهند بود به نیات شوم و دیرینهٌ خود علیه ایران و ایرانیان، جامهّعمل بپوشانند:

هدف سلطه‌سالاران:

بعد از خُرد و خمیر کردن ایرانیت و خنثی‌سازی آن، تکه‌پاره کردن ایران!

بعد از خُرد و خمیر کردن ایرانیت و خنثی‌سازی آن، تکه‌پاره کردن ایران!

❊❊❊❊❊

سند اساسی دوران گذار برای انتقال حاکمیت به ما مردم ایران (به عنوان یک قانونِ اساسی ِموقتِ  لائیک و غیرِایدئولوژیک):

AliSedarat.com/2019/08/17/5108

ویژگی‌های نقشه راه در سه دوران:

۱- دوران فعلی: از همین حالا تا زمان سقوط فیزیکی رژیم، و سپس 

۲- دوران موقت انتقالی: بعد از سقوط فیزیکی رژیم، گردانندگی و تدبیر امور کشور با یک دولت موقتِ انتقالی با قانون اساسی موقت(یعنی همین سند) و انتخابات آزاد برای مجلس موسسان، بحث و تدوین و تصویب قانون اساسی غیرِ موقت، و بعد انتخابات آزاد برای انتخاب نمایندگان مردم در دولت غیرِموقت، قانون اساسی جدید، و بعد

۳- دوران غیرِموقت: منحل شدن دولت موقت بلافاصله بعد از رسمی شدن دولت دائمی طبق قانون اساسی جدید.

قانون اساسی پیشنهادی بر اساس حقوق پنج‌گانه (لائیک، غیر ایدئولوژیک):

alisedarat.com/2019/06/23/4991

این سند متعلق به هیچ شخص و گروه خاصی نیست، و صاحب آن در واقع، همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. در نتیجه، ضمانت اجرایی اصول این سند هم همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. مردم‌سالاری را، فقط خودِ ما مردم می‌توانیم، و فقط خودِ ما مردم باید برقرار کنیم، نه قدرت‌ها!

AliSedarat.com/2025/09/07/14617

قانون اساسی پیشنهادی بر اساس حقوق پنج‌گانه (لائیک، غیر ایدئولوژیک):

alisedarat.com/2019/06/23/4991

این قانون اساسی پیشنهادی متعلق به هیچ شخص و گروه خاصی نیست، و صاحب آن در واقع، همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. در این زمان بازنشر آن، کمکی است برای بررسی و بحث و نقد. ضمانت اجرایی اصول قانون اساسی هم همگیِ خودِ ما مردم ایران هستیم. مردم‌سالاری را، فقط خودِ ما مردم می‌توانیم، و فقط خودِ ما مردم باید برقرار کنیم، نه قدرت‌ها!

❊❊❊❊❊

آگاهی‌یابی و آگاهی‌رسانی، حقی از حقوق بشر است

حقوق‌مدارتر شدن و تلاش برای حقوق‌مدارتر کردن، از پیش‌نیازهای برپایی و پویایی مردمسالاری در هر جامعه‌ای است. برای این کار، یکی از مهمترین راه‌ها، احقاق حق اطلاع‌یابی، و احقاق حق اطلاع‌رسانی است.

برای انجام این مهم، هر کدام از همگیِ ما، به سهم خود و به نوبهٌ خود، با خودانگیختگی، و با احقاق حق استقلال، و با احقاق حق آزادی، می‌توانیم از استعداد خلاقیت خود بهره بگیریم و در ابتکار راه‌های مختلف، کوشا شویم.

یک راه آسان برای مشارکت در ساختن سرنوشتی خوب و خوب‌تر در اینجا برای شما فراهم شده، و به شما هم پیشنهاد می‌شود: 

لینک مطلب در رسانه‌ها و شبکه‌بندی‌های اجتماعی، برای: عضو شدن و دنبال کردن(follow) و مشترک شدن، رای‌دادن، ابراز نظر، پسندیدن(like)، همرسانی(share) کردن، پیاده کردن(download)، به دوستان خود ایمیل کردن، و…، و لطفا ابتکار برای سایر روش‌های انتشار و هم‌رسانی:

مطلب را به صورت تصویری در این رسانه‌ها ببینید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

اینستاگرام:

instagram.com/p/DVHCfArDijH

صفحه  فیس‌بوک:

facebook.com/reel/754898421027698

یوتیوب:

youtube.com/live/h2wT44j_lH0

مطلب را همچنین می‌توانید به شکل صوتی،  در این رسانه‌ها بشنوید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

اسپاتیفای:

creators.spotify.com/pod/profile/sedarat/episodes/–e3fgmdp

کست‌باکس

castbox.fm/channel/علی-صدارت-id3317800?country=us

واتساپ

در گروه واتساپ با شناسه «علی صدارت-نظر، خبر، تحلیل» همراه ما شوید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

chat.whatsapp.com/IT11IqMZ44v9L62gPRghhu

در گروه تلگرام با شناسه t.me/sedaratMD همراه ما شوید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید:

t.me/sedaratMD/3506 

 برخی دیگر رسانه‌ها:

مستودان:

mastodon.social/@sedarat

سابستک:

sedarat.substack.com

بلوسکای  BlueSky:

sedarat.bsky.social

آدرس مطلب در سایت (سایت علی صدارت : رسانه‌های ملیِ همگانی به مثابه شاخه چهارم دولت) را در ذیل آورده‌ایم.

مطلب صوتی/تصویری را، می‌توانید مستقیما در این آدرس بشنوید/ببینید.

در این آدرس، بعضی دیگر رسانه‌ها که هم این مطلب و نیز برخی دیگر از مطالب سایت در آن‌ها منتشر می‌شوند، قابل دسترسی هستند.

از این راه نیز هر کدام از ما هم می‌توانیم به سهم خود و به نوبه خود، برای احقاق حقِ آگاهی‌یابی و آگاهی‌رسانی، به عنوان یک «کنش‌گر حقوق بشر» فعال شویم. با عضو شدن، و دنبال کردن، و مشترک شدن، و رای‌دادن، و ابراز نظر، و پسندیدن، و پیاده کردن، و به دوستان خود ایمیل کردن، و…، و با ابتکار برای سایر روش‌های هم‌رسانی، نقش‌آفرین گردیم:

alisedarat.com/2026/02/23/15236

راههای تماس و ارتباط با ما:

لینکهای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما:

linktr.ee/sedarat

راههای تماس و ارتباط با ما: برای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما، لطفا تصویر فوق را با موبایل خود اسکن کنید، و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید: linktr.ee/sedarat ❊
برای دسترسی به سایر تولیدات ما، و سایر رسانه‌های ما، و نیز راههای تماس و ارتباط با ما، لطفا تصویر فوق را با موبایل خود اسکن کنید، و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
https://linktr.ee/sedarat